İntihara kalkışanlar belki denklemin ikinci bölümünü unutuyorlar, ölümü de yaşamın bir uzantısı olarak görüyorlar (bu hareketin etkilerini izleyebilecekleri bir tür yaşam-sonrasi gibi).
Sendeleyerek musluğa gittim, efervesan zehiri kustum. İntiharın zevki organizmayı öldürmek gibi korkunç işte degildi başkalarının o ölüme gösterecekleri tepkiyi izleyebilmekti (Chloe mezarımın başında ağlıyor, Will gözlerini kaçırıyor, ikisi de ceviz kaplama mezarıma toprak atıyorlar). Kendimi öldürmek, küçük bir ayrıntıyı gözden kaçırmak anlamına gelecekti: Yok oluşumun melodramını izleyemeyecek kadar ölü olacaktım.