"... Bütün diğer insanlar hakkında hüküm vermek için bir tek insan örneği yeterlidir. İnsanlar bir ormandaki ağaçlar gibidir; hiçbir botanikçi her bir huş ağacıyla tek tek ilgilenmez."
... onlarda bizim sahip olmadığımız bir şey olduğunu hissediyorum... Gençlik mi? Yok, sadece gençlik değil bu. Onların üstünlüğünün nedeni acaba onlarda kibrin izlerinin bizden daha az olması değil mi?
Japon edebiyatına bu kitapla giriş yaptım ve asla pişman değilim. Aslında kitap ince ve içinde iki hikaye olduğu için hikayelerin çok kısa olduğuna ve beni içine çekmeyeceğime emindim ama çok yanılmışım. Özellikle kitaba başladıktan sonra ne saati ne de okuduğum sayfa sayısını fark ettim. Bi anda ilk hikayeyi bitirmişim. İkinci hikaye ilki kadar sürükleyici olmasa da son 20 sayfayı gerçekten ağzım açık okudum. Kitabın dili de çok akıcı okurken zorlanmıyorsunuz.