Doğumdan ölüme,pazartesiden pazartesiye ,sabahtan akşama tüm faaliyetleri düzenlenmiş,bir örnek hale getirilmiştir.Böylesi bir düzenin ağına düşen kişi insan olduğunu ,tek bir birey olduğunu nasıl hatırlar?Düş kırıklığıyla ,üzüntüyle,sevgi özlemi ,hiçlik ve ayrı olma korkusuyla doluyken yaşama şansına bir kez sahip olduğunu nasıl aklına getirebilir ?
Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
Gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
Bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi.