Hâlbuki insan zaten bittiği için başlar, çaresizlikten ve başka yol bulamadığından başlar.Başladım. Bittiğim için başladım; başlar başlamaz enikonu bittim.
Bir gidene bakışım kaldı. O şaşkın bakışıma hâlâ bakarım. Kendimi trene bindirmiş, kalanımla onu uğurlamışım gibidir. Kendinden ayrılmak ayrılıklardan şikâyet edenin bileceği bir şey olsa hiçbir ayrılığa biraz melâl hariç fazlaca dertlenilmez.
Sıkıntımı engin ve derin zannederdim. Bir zaman sonra baktım ki sıkıntım dünyayı kuşatacak ve başka herkesi de sıkacak genişlikte değil. Dünya o zaman başıma yıkıldı.