Bir adım daha atamayacak kadar yorulduğumu düşündüğümde
Hume' un şu sözü aklıma gelir :
" Eğer burada durup daha ileri gitmeyeceksek, niçin bu noktaya kadar geldik ? "
Majoris
Benim savaşım artık kendimle. Başka birine ne kinim, ne öfkem ne de türevi düşüncelerim var. İnançlarımı sorgulamaya, pişmanlıklarımı onarmaya, kaybettiğim yolu bulmaya, içimdeki çocuğu bir şekilde yeşilliklerde koşturmaya çalışıyorum. Yormayacağım kendimi artık başka bir şeye.
Bakalım ki;
Yüreklere ziyan,gönüllere zindan bu çağı biran olsun unutalım.
Bir çiçek bahçesi hayal edelim,rengarenk ve umut dolu olsun.
Öte yandan mis gibi bir bahar kokusu süslesin hayallerimizi.
Ve asla pes etmeyelim:
“Kalp kıranlara gönül yıkanlara inat.”