Dünkü gözlemlerimin sonuçları ile varsayılan atom bombası hadiseleri tek tek karşılaştırıldığında birebir uyuşuyorlardı. Sonunda bu zor çalışma başarılı olmuş muydu? Bilimin zaferi, vatanımın yenilgisiydi. Fizikçilerin sevinci, Japonların kederiydi. Karmaşık duygular yüreğimi yakarken atom bombasıyla kavrulan, sefil durumdaki topraklarda dolandım.
"On yıldan fazla bir süredir büyük çabalarla topladığımız bilimsel örnekler, bir daha elde edemeyeceğimiz değerli vaka fotoğrafları şimdi bir duman bulutuna dönüşmüştü."
"İri yağmur damlaları düşmeye başladı. Parmak ucu büyüklüğündeki siyah damlalar değdiği yerde ham petrol ya da ona benzer bir leke bırakıyordu. Yağmur üzerimizdeki kara bulutlardan yağıyor gibiydi. Sahne giderek daha korkunç bir hâle büründü. Havadaki oksijen yangın tarafından tüketilmişti ve karbondioksit salınımı olağanüstü düzeydeydi. Bu alev vadisinde insan boğulurcasına nefes alıyordu. Herkes bir köpek gibi hızlı hızlı nefes almaktaydı."
"Muhtemelen her on kişiden ancak biri alevlerden kaçmayı başarabilecek kadar şanslı olmuştu. Geriye kalanlar ise şimdi gözümüzün önündeki evlerin altında gömülmüş yanıyordu. Alevler gürlerken rüzgârın yönü değişti. Dört bir yandan yardım isteyenlerin feryatları birbirini izledi. Kollarımı kavuşturmuş, donup kalmış bir hâlde ayakta dikiliyordum. Kendimi hiç bu kadar aciz hissetmemiştim. Gözlerimin önünde acı çeken ve ölmek üzere olan bu insanlara yardım etmenin bir yolu yok muydu?"