Şiir yazmak da okumak gibi sağaltıcı bir etkinlik şüphesiz. Bazen duygularımızı, düşüncelerimizi içimize sığdıramayız, hemen kaleme kağıda koşarız. Bazen keşke yanımda bir defter alsaydı da uçup gitmeseydi bu cümle zihnimden deriz. Kemal Gökmen, duygularını kağıda dökmekte çok da zorlanmayan bir genç akademisyen. Kendi alanı dışında edebiyata, şiire de yakın duruyor, içinden geçenleri, derdini sevincini dizelere döküyor.
Sade bir dil, samimi dizeler, zorlamadan ve zorlanmadan...
Her ne kadar
“Konuşmak istiyorum, dilim kelepçeli,
Kelimeler tutsak olmuş ömrümde.” dese de birbiri ardına yayımladığı iki şiir kitabı hiç de dilinin kelepçeli olmadığını gösteriyor.