Dilek AL
@Muallime87
Zeze’nin macerasının devam ettiği bu eserde sayfalar arasında sıkılmadan kaybolacaksınız. Bambaşka bir şehire, aileye, çevreye alışmaya çalışan küçük Zeze’nin yalnızlığına tanık oluyoruz. Küçük bir çocuğun boğulmaktan kurtulmak için, içindeki sevgisizliği yok etmek için elinden ne gelir? Tabi ki hayali arkadaşlar, öyle arkadaşlar ki onu mutlu ederek, ona öğüt vererek yaşamında yer alan. Artık aklı gerçeklere dönünce ona veda eden vefalı dostlar! Çünkü insan, çocukluğu geçince kendiyle yaşamayı, kendi kendine savaşmayı da öğrenmeli. Keyifli okumalar dilerim.
Reklam
“ Monptit, hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. “
“ İnsanları hatırlamak için önce unutmak gerek.”
“ Mutluluk olduğu yerdedir, olmasını istediğimiz yerde değil.”
Reklam