Van’da genç bir kadınım. Belki öğretmenim ve bu durumda kesinlikle yoksulum. Yoksunum. Bir fikrim vardı, çocuklara güzel bir dünya kuracaktım diyelim ki. Bütün bir hayatım “atama” denen muammaya takılıp kalmış, gencecik ihtiyarlıyorum. Bakıyorum siyasetçilere, hiç birinin umrunda değil.
Bir şeyi seversin, bir ülkeyi,bir insanı, bir kitabı, bir hikâyeyi ve içinde daha iyi bir insan olmak isteği belirir. Daha güzel olmak istersin ve sadece bunu istemek bile daha güzel yapar seni.
Eğer toprağın altındaki her şey çıkartılabilseydi... Herhalde daha çok kafası çalışan bir ülke olurdu burası. Hakkını savunan ve hesap soran. Yumruk almaktansa cümle kurabilen.