Çiğdem
@Muallime___
Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz...
Anladım ki aidiyet, kan bağından önce gelen bir şeydir.
O da aynı toprak üzerinde ortak bir geçmişle kurulabilir.
Sayfa 212
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir. O zaman bitmez zannettiğin her türlü çile de birer.”
Sayfa 202
Aşık olunca en çok da ölüm hükmünü kaybediyor ve insan kendisini ölümsüz zannediyor.
Sayfa 184
Ölü varlığından irkilen ama yaşama dair hatıraları unutulmaz olan bedenin aralarından ebediyen ayrılma zamanı gelmişti.
Sayfa 175
Duygudaşlık, ortaklık doğurmak, insana yalnız başına eksik olduğunu hatırlatmak içindir belki.
Sayfa 175