Serdar
@Muallimm12
Dünya eskisi kadar masum değil, iyiler azaldı.
“İlk izlenim, bazen son izlenimdir.”
Şu anda okuduğu kitaplar
Ataol Behramoğlu-Bu Aşk Burada Biter
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
Bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kır çeçeği gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
Empatinin yitimi ve rafa kaldırılan insanlık
Empati yani kendini karşıdakinin ve yerine koyup bazen mutluluklarına,sevinçlerine;çoğu zaman acı ve hüzünlerine ortak olmak. Ama nedense ortak olamıyoruz artık.Sokakta yardıma muhtaç birini gördüğümüz zaman acimaktan başka bir şey yapmıyoruz.Oysaki kendimizi o durumda görsek -ki bu saniyenin onda birini alır- belki bir yardım eli uzatırız ama Insanlığımızı rafa kaldırdık yardım yerine :"Allah bizden uzak tutsun,Allah yardımcısı olsun."deyip geçiştiriveririz Allah tarafından bize bahşedilen yardım elini.Bunun binlerce örneği var en basitinden bir örnek vereceğim:Şu an bir hastanenin bekleme koltuklarında oturuyorum karşımda randevuları sisteme kaydetmekle sorumlu sekreter oturmakta ve gelen hastalara dikkat etmeden -empati kurmadan-randevuları asık bir suratla ve : "neden hasta oldunuzda başıma üşüştünüz." diyen somurtkan bir yüz ifadesiyle kaydetmekte adeta hastaları hasta olduğu için azarlamakta ve yerinize oturun çağırmadıkça soru sormayın yorumlamayin demekte.Ben bir Öğretmen olarak sadece objektif gozlemlerimi aktarıyor ve bu duruma son derece üzülüyorum. Insan karakterine bürünmüş olan ama Insanliğını rafa kaldırmış olan iki ayaklı yaratıklar maalesef aramızda dolaşıyor demekte hiçbir sakınca duymuyorum.
Gazap Űzümlerini ilk okumaya başladığım da bir film izliyormuş gibi bir hisse kapıldım beni hızlıca etkisi altına alıp olaylar hızlıca gelişti.Ekonomik krizle yaşanan açlïk insanları göçe ve takas yoluyla ticarete yönelmek zorunda bıraktı.O günleri tüm gerçekliğiyle anlatıyor.
