Öncelikle Sabahattin Ali'nin mükemmel bir kitabı daha bitmesini istemezsiniz. Kitabı okurken aslında biz Raif efendiyle konuştuk gerektiği zaman onla hem fikir bazen düşüncelerimiz zıt oldu ama şu muhakkak ki kitabı okuyan herkes kendinin belli bir bölümünü kitapta gördü ve onla da konuştu çünkü konuşmak duygularını ve düşüncelerini bir dilin sözcükleriyle anlatmaktı bize Raif efendi çok iyi anlattı diyebilirim. Gelelim kitabın ana fikrine kitapta zaten vermişti.Dünyanın en basit, en zavallı, hatta ahmak adamı bile, insan hayretten hayrete, düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir sözüyle. İyi okumalar
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, bu böyle olmayabilirdi düşüncesi...
Yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazırdır.
Demek ki insanlar birbirine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra, daha fazla sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor.