Talihsiz bir kuş gibi kırıldı kanadı.
Uçmak istesede bir türlü uçamadı.
Gül kokulu bir çiçek gibi kokması gerken dünya.
Nefsine esir olmuş bir cani misali.
Barut kokan,mermilere esir olan insandı
Oysa bir gül bahçesi ekmek yeterdi.
Mis gibi kokan lale ve gül olmaya.
_______________________________________
Umut ve gözyaşı