İşte o an anlamıştı, iyi ile kötünün farklı şeyler olmadığını. Aslında ikisi de aynı şeydi. Hangisini göreceğimizi belirleyen ise sadece koşullardı.
Bulunduğun odadaki en zeki insan olman, aslında sadece yanlış odada olduğunu gösterir.
Herkes doğaya dönmek istiyordu ama kimse yürümek istemiyordu. Çünkü tüm lükslerimiz önce ihtiyacımız oldu, sonrasında ise bağımlılığımız.
Kuşkusuz ki en büyük önyargı; etrafımızdaki herkesi insan sanmamızdır.