Allah’ım…
Bu gece yine kapına geldim. Ne tam olarak anlatabildiğim cümlelerle ne de içimde olup biteni eksiksiz ifade edebilecek kelimelerle… Çünkü bazen insanın yüreğinde öyle hisler birikiyor ki, onları yalnızca Sen anlayabiliyorsun. Dil susuyor, gözler uzaklara dalıyor ama kalp durmadan Sana konuşuyor.
Rabbim, bana verdiğin her nimet için sana hamd ediyorum. Farkında olduklarım için de olmadıklarım için de… Çünkü biliyorum ki hayatımda gördüğüm güzelliklerin de, fark edemediğim koruyuşlarının da sahibi Sensin. Nice kötülüklerden haberim bile olmadan beni muhafaza ettin, nice kapılar kapanırken ardında beni koruyan hikmetler sakladın.
Allah’ım, bazen içimden geçenleri insanlara anlatmak istiyorum ama anlatamıyorum. Çünkü bazı yaralar kelimelere sığmıyor. Bazı özlemler tarif edilemiyor. Bazı bekleyişler ise sadece Sen’in huzurunda anlam buluyor. İşte bu yüzden kalbimin bütün sessizliğini Sana bırakıyorum.
Rabbim, beni hayırlı bekleyişlerle müjdele. Geciken şeylerin umudumu tüketmesine izin verme. Sabretmeyi sadece beklemek değil, Sana güvenmek olarak öğrenebilmeyi nasip et. Çünkü biliyorum ki Sen’in geciktirdiğin hiçbir şey sebepsiz değildir ve Sen’in verdiğin hiçbir şey de vakitsiz değildir.
Allah’ım, kalbimi dünya yorgunluğundan koru. İnsanların değişen yüzlerinden, kıran sözlerinden, eksilen samimiyetlerinden dolayı içimdeki iyiliği kaybetmeyeyim. Beni, başkalarının kötülüğü yüzünden güzel kalmaktan vazgeçenlerden eyleme. Kalbim yorulsa da merhametimi eksiltme. Güvenim kırılsa da vicdanımı eksiltme. Canım yansa da iyilik yapma isteğimi benden alma.
Rabbim, bazen önümde uzun yollar görüyorum. Sonunu bilmediğim, nasıl ilerleyeceğimi kestiremediğim yollar… O zamanlarda bana sonucu değil, Sana güvenmeyi öğret. Her şeyi kontrol etmeye çalışmak yerine kaderine