Eğer doğruysa benim dua etmem gerek, diye düşündüm. Ah, bana sağlam bir irade bahşet. “İnsan”ın doğasını anlamamı sağla. Bir insan, bir insanı ittiğinde günahkar olmuyor. Bana öfkenin maskesini bahşet.
“Şu meşhur eski deyişi biliyor musun ?” ‘Yoksulluk kapıdan girince aşk pencereden uçar.’ Çoğu insan hep yanlış anlıyor. Bu, erkeğin parası bittiğinde kadının ondan ayrıldığı anlamına gelmez. Şu demek: Bir adamın parası bittiğinde… kalbini kaybeder, değersizdir. O kadar zayıflar ki gülemez bile, garip bir aşağılık kompleksine kapılır, çaresiz kalır ve kadını kendinden uzaklaştıran o adam olur. Bu noktada yarı delirir ve uzaklaşana kadar itmeye, itmeye ve itmeye başlar.
Oyuncunun en zor sahnesinin memleketi olduğunu söylemiyorlar mı ? Anne-baba, kardeşler, eş ve çocuklarla dolu bir oda karşısında en ünlü aktör bile tereddüt etmez mi ?
İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu.