Çoğu zaman anlamlı bir sessizlik, anlayan, paylaşan, pırıldayan bir çift göz, saatler süren bir nutka bedeldir. Meliha derin bir iç çekmesiyle yeniden başlıyor anlatmaya.
..gözleri doluyor. Hem gülüyor, hem ağlıyor. Sonra ayağa kalkıyor, ellerini iki yanına sarkıtıp asker gibi duruyor karşımda. Başını eğerek ağırdan selam veriyor bana, 'Merhaba ey derde derman merhaba,' diyerek.