Ruكiye

Anneninki basmaydı, senin perdelerin tül olacak. Sen bu tül perdelerin ardında solacaksın. Çilli akasyaların kirli grisinde kaybolduğu sokak parçasına dalarak. Dünyanın kapıları kapalı şimdilik. Ör kozanı. Bırak çekip gitsin arkasında " kaderim " yazılı o mavi minibüs.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Reklam
Bu binalar neden bu kadar yüksek? Bu arabalar ne kadar çok. Bu insanların ne kadar acelesi var.
Sayfa 34·Kitabı okudu
Evinden apartmanına, dükkanından arabasına, insanından hayvanına bir oturmamışlığın, bir tedirginliğin, bir gözleri dört açılmışlığın, bir kıpır-kıpırlığın kol gezdiği bu büyük şehrin kenar semtinde, bir hafta tatili nasıl geçer?
Sayfa 32·Kitabı okudu
-Uuyy, endamına vurulayım. Namaza durmuş daaa.
Sayfa 29·Kitabı okudu
"Aslımızı yitirmezsek iyidir." "iyidir ya, mümkün mü?"
Reklam