Gülümsediğin yerden vuruyor insanlar, hayat tebessüm ederken sana. Göğsün sığmazken içine, kalbini dağlıyor pişmanlıklar. Gözünden akan yaşlar söndürmediğinde içindeki ateşleri, küllenerek ölmeye başlıyorsun yavaş yavaş. İnsan ne kadar pişmansa o kadar ölürmüş, insanların ve iki dünyanın arasında.