Dünyada bir tek insana inanmıştım.
O kadar çok inanmıştım ki,bunda aldanmış olmak bende artık inanma kudreti bırakmamıştı.Ama bir kere kırılmıştım.Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık adeta bütün insanlara dağılmıştı.
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler,o şevk,o heyecan?
Bu Güleryüzlü adam ben değilim.
Yalandır kaygısız olduğum,yalan.
Ölürüz diye mi üzülüyoruz?
Ne ettik,ne gördük şu fani dünyada
Kötülükten gayri
Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş,kadınmış,para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.
Ara sıra geliyorsun aklıma banane diyorum.
Benim derdim yeter bana,banane.
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum varlığından?
Tedirginim,aslında
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca
Affetmem...