Murat Ekinci
@Muratekinciart
Günaydın ve olur da görüşemezsek iyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler.
Şu anda okuduğu kitap
"Alışma bana ne yapacağım belli olmaz!
Bugün varım yarın birden yok olurum.
Dokunma bana, kapanmamış yaralarla doluyum.
Canımı acıtma, bir yara da sen açma!
Sevme beni, yoğun duygularımda
kaybolursun tutuşursun.
İsteme beni, yasaklarla boğuşursun,
engellerle doluyum.
Çözmeye çalışma sakın,
seninle karışır iyice kördüğüm olurum...
Anlama beni, ben kendimi bilirim,
ben böyle mutluyum...
Aşkı yaşatmamı isteme asla,
ben aşka yıllardır inanmıyorum...
Güveniyorsan kendine, inandır aşkın varlığına...
Sonucunda öyle bir aşk yaşatırım ki!
Vazgeçemezsin tutkun olurum.
Yıkabilirsen duvarlarımı, sakın bırakma beni.
Tüm tutkularım ve gücümün arkasında
Hâlâ minik bir çoçuğum.
Büyütemezsen kaybolurum..."
"Yükseklere uzan, yıldızlar senin içinde saklı yatıyor.
Yürekten hayal et, hedeflerin öncesinde hayaller geliyor."
~~~~~~~
Tagore kendi hayat felsefesini böyle açıklıyor bir bakıma. Aslında bu iki cümle o kadar çok şey barındırıyor ki içinde...
Hayatın bize sundukları ile yetinmek yerine, düşünmenin, hayal etmenin ne kadar önemli olduğunu anlıyoruz. Yıldızlara uzanarak yetişemesek de aslında hepimizin içinde birer gökyüzü vardır. Havanın bazı zamanlar kapalı olmasına aldırmadan kendi yıldızlarımızı içimizde yetiştirip, zaferler elde edebiliriz. İşte o zaman karamsar bulutlar yok olacaktır hayatımızdan...
Ama önce hayal etmekle başlıyor her şey. Hiçbir şey önce kalbimizde yeşermeden gerçekleşmiyor. Kalpten inanmadığın, gerçekten benimsemediğin hiçbir şeyi yapma demek istiyor belki de Tagore.
Sağanak lazım bize... Çiseyle yetinemeyiz.
"Çiçek taçyapraklarının hepsini atar ve meyveye ulaşır."
Her şeyin zamanı vardır. Bazen benim sandığın şey aslında çoktan senin olmaktan çıkmıştır. Hatta kambur olmaya başlamıştır sırtında. Bırak her şeyi, serbest bırak... Yaprak dökme mevsimindeysen dök yapraklarını.
Dallarına acı çektirme.
Meyve verme zamanınsa tabiata karşı gelme. İçtenlikle olgunlaştır. Sen de biliyorsun bunu, zamanı geçen her şey çürümeye başlar. Dallarını ürkekçe örtmekten vazgeç, mevsim sana kel kalacak dalların diyorsa, rüzgârı benimse... Yeniden yaprak açacağın, meyve vereceğin zamanın gelecek. Rahatla, köklerin sende. Toprağın altında yaşıyorsun sen. En az toprağın üstündeki gövden kadar güven köklerine...
"Çimen topraktaki kalabalığını arar, ağaç gökteki yalnızlığını...”
"İnsan, hayvansal isteklerle, manevi özlemler arasında yaşayan bir sınır boyu yaratığıdır. Yalnızca doğa isteklerine göre ayarlanmış hayat ona huzur veremez."