Murat Sarıkaya
@Muratsa07
Hepimiz bu dünya üzerinde birer yabancıyız. Gerçek evimiz diğer kıyıda. Sadece gelişmeye hazır olmak için, deneyimlemek için, olgunlaşmak için, buradayız. Böylece diğer kıyıya kabul edilebiliriz.
Bu hayata yalnızca, okula giden çocuklar gibi geldik. Bu öğrenme yeridir, bizim evimiz değil. Öğrenebildiğin kadar öğren, mümkün olduğunca derinden tecrübe et. Hayatının çok boyutlu olmasına izin ver fakat bir şeyi unutma; burası evimiz değil.
Bu yüzden bağlı kalma, sahiplenici hale gelme, yapışmaya başlama; aksi halde diğer kıyıya kim gidecek?
Akşam geldiğinde çocuklar evlerine dönerler. Tüm gün boyunca okuldadırlar ve akşam evlerine geri gelirler.
Okul zorunluluktur; o olmadan gelişemezler.
Hayatın tüm zevkleri ve acılarıyla, bütün aptallıkları ve bilgelikleriyle, bütün keyif ve sefaletiyle yavaş yavaş dengelenmeyi, merkezlenmeyi öğreniyoruz.
Bizler sayısız ıstırap ve coşkunun içinden geçerken, içimizde bir şey olgunlaşır, birleşir. Ve hazır oluruz; diğer kıyıdan bir tekne ulaşır bizi eve geri götürmek için, ama sadece hazır olduğumuzda.
Aksi halde, dersi öğrenene kadar tekrar tekrar gönderiliriz.
Bilinçsizlik bizim alışkanlığımız olmuştur birçok hayatlar boyunca, öyle ki neredeyse doğamız haline gelmiştir.
Bu yüzden şu andan itibaren, yaptığın her şeyde, düşündüğün her şeyde, hissettiğin her şeyde daha fazla bilinçli olmaya çalış. Bunlar üç boyutu oluşturur.
Bu üç boyutun içinde daha uyanık hale gelmelisin, daha dikkatli olmalı, olan bitene tanıklık etmelisin.
Bu üçü arasından dördüncü bir boyut yükselir. Bu dördüncü boyuta tanıklık adı verilir ve o senin gerçek doğandır.
Bir kez tanığı nasıl yaratacağını öğrendiğinde gizli sanatı, yani varlığının içindeki karanlık kıtayı ışığa dönüştürme simyasını bilirsin.
Bilinç yavaş yavaş büyüdükçe ve bilinçsizlik küçüldükçe, sen saadetle dolarsın; gittikçe daha fazla saadetle dolarsın. Bir çiçek gibi açmaya başlarsın.
Varoluş tamahkâr değildir. Varoluş sadece verir, verir ve verir.
O her şeyi vermeyi ister fakat biz almak için hazır değilizdir.
Onun armağanlarını kabul etmek için hiç yerimiz yoktur.
Bu yüzden kişi kendini arındırmaya başlamalıdır, bu sayede doğru yöne gidebilir.
Işık mümkündür fakat sadece sevgi vasıtasıyla. Sevgi olmadan, sadece karanlık mümkündür.
İçsel dünyada sevgi ve ışık eşanlamlıdır; farklı şeyleri ifade etmezler. Bundan dolayı, ışık dolu olmak isteyen, aydınlanmak isteyen kişi koşulsuz sevgi dolu olmak zorundadır.
Sevgi dolu ol, hiçbir talep olmadan. Talepler onu çirkinleştirir, yok eder. Eğer sevgine bağlı bazı şartların varsa, o artık sevgi değildir. O artık şehvete dönüşmüştür. Sevgi bu noktada politik bir oyun, bir güç yolculuğu haline gelir.
Herkesi ve her şeyi sevmedikçe, sevgi senin için bir nefes haline gelemez. Bedenin yaşamak için nefese ihtiyaç duyması gibi, ruh da sevgiye ihtiyaç duyar. Sevgi, ruhunun besinidir.
Daha çok sevdikçe, daha büyük bir ruhun olur. Sevgin sonsuz olduğunda, ruhun da sonsuzdur. Aşkın sınır tanımadıkça, varlığın da sınır tanımaz.
Bu gerçekten Tanrı'yı gerçekleştirme demektir. Bu, sevgiyi gerçekleştirmektir.