Murat Polat

Yalnızlık Sensin
Oyuluyorum şu masmavi boşluğa Gölgesiz kıpırtısız Yalnızlık sensin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçindeki Sessiz Parlaklık
Evet Dün akşam evinin önünden geçtim İçim hem kimsesizdi hem kalabalık Bu demektir ki sevgisiz düşünemiyorum sevdayı Bana söz ver yarın akşam Göze al her şeyi yeni baştan konuşmayı.
Mendilimde Kan Sesleri
Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir Denize benzer ki dalgalıdır bakışları
Su
Bir gün, bir uzun gün bir aynanın önündeyim Kirpikler ve saçlar bitti Gövdem duvara sürte sürte inceltilmiş bir nesne gibi Dalgın ve uzun Uzun ve sisli
Uçurum
Zamanla değil, bir yerde Benim olmayan bir şeyle yaşlanıyorum. Geçiyorum ilk şeklimi tüketerekten Ağır ağır yanan bir tuğla harmanını Billurdan sarkaçlarıyla. Kalbim, serseriliğim benim. Edip Cansever