Murat B
@Muratti27
Hep böyle mi olur? Hep mi böyle olur?
Artık seninle olmak istemiyorum.
Beni sevmeni istemiyorum. Sadece yürüdüğün yollarda gördüğün insanlardan herhangi biri beni hatırlatsın sana. Birbirimize ait olmak istemiyorum, sadece birlikteyken dinlediğimiz şarkıları gittiğin her yer de duy istiyorum. Duy ki, başını yere ey. Duy ki kalabalığın arasından sızıp bir köşe de bunun için üzül. Beni sar istemiyorum, bana gel istemiyorum. Sadece neler kaybettiğini anlamanı istiyorum. Beni öpmeni istemiyorum, sesini duymak istemiyorum. Sadece bir gün kesişirse yollarımız, bana yeniden sevmeyi öğreten insanın kollarındayken gülümsediğimi gör istiyorum. Ben unuttum ve senin unutmanı istemiyorum. Unutmak için hangi yolu denesen de o unutamadığın kişi olmak istiyorum. Çünkü ben ağlarken sen gülümsüyordun, çünkü aşk bittiğinde kalbimde açtığın yaraları umursamıyordun. Ama bitti, geçti, artık uzaktan bak bana. Nasıl toparlandığımı gör, gülüşlerimi izle. İzle ki senin için imkansız olduğumu hatırla...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hüznünü bilirim, takılı kalıp baktığın neyse tavanda, seni acıtan, seni alan,seni mevcudiyetimin en uzağına koyan,
" ben artık gitmeliyim"i dudağına çalan o hüznü severim.
En çok bu yüzden
Kendini yalnız bulursan beni ara.
Açmazsam yine ara.
Yapmadığımız şey değil bizi
senin, benim uzağıma atmak.
Sen de bilirsin kendi etrafında dönmektir en çok uzağa kaçmak.
En çok saklanmaktır biraz ötede durmak, biraz daha azalmak biraz daha korkmak,biraz daha fazladan bir kaç sigara yakmak.
Bir ard'dan sallanan mendil olmak ya da pek sallanmayan bi' sevgi sözcüğünü hecelerine ayırmak.
Tam söylenecekken akıldan uçmak.
Yani,
Kuş misali, atılan taşa vurulmak veya açacağı hasara rağmen hep aynı şarkıyı çalmak.
Kalbini bilirim,
Ben öpmeden geçmez o meşhur sızı, çok bahsettin hiç anlamadım.
Konuşmak istersen bana yaz,
Cevap vermezsem..
yine yaz.
Öpüyorum düştüğüm aklından..
Bekledim.
Seni.
Hem de çok.
Yedi koca gün ve arkasından yedi koca gece.
Açıldım ve soldum.
Böyle solmak görmemiştir hükümetim
Yeni yapılıyordu o ara sahil.
Düştüm dalımdan, topladım eteğimi.
Uzattım bacağımı bacaklara
hem de iki kişilik yataklarda.
Saçına saç dolaşmış, dilime lal
Tepemde gökyüzü denilen illet
ayağımın altında yedi cihan.
Duydum ve bildim.
Böyle bilmek görmemiştir dilim.
Sustum da sustukça çoğaldı içim
İçimin içiydin,
kimsesizdir içim.
Bekledim diyorum seni.
Nasıl beklenilebilirse biri öyle delice.
Saatleri kurdum..
Tam 19.42’ye.
Sen kapımı çal yine
cebinde ellerin ve üç kuruşun.
Üç kurşun daha sıkalım şu bilmişlerin yüzüne.
rayından çıksın gülüşleri
Yenmiş tırnaklarını sakla benden,
öpülen yerlerini de.
Dudak izi kalmış bardaklar,
dolmuş sönmüş sigarayla.
Ben tüm meydanlara aynı mesafede bir ara sokağım
deniz seviyesinden alçak batık bir ada gibi boğuğum
çılgınlar gibi sustuğumu hiç konuşmadığımı söylerler
doğrudur
bu günlerde hayata biraz daha soğuğum.