“AŞK en çok yolculukları sever. Çünkü aşk kendini bırakıp tek olana kavuşmaya talip olmayı gerektirir. Yaratan insanı aşkla yaratmıştır ancak insan dünyada kendisiyle aşkın arasına perde çekmiş mesafe koymuştur. Yolculuk bu suni ayrımı ortadan kaldırmak için gereklidir. Aşk için çıkılan her yolculuk aslında insanın başladığı yere geri dönmesi içindir.”
Her gün bir yerden göçmek ne iyi.
Her gün bir yere konmak ne güzel.
Bulanmadan, donmadan akmak ne hoş.
Dünle beraber gitti, cancağzım
Ne kadar söz varsa düne ait
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.
“Mevlana”