Genel olarak sıra dışı olmayı ister insan, gül bahçesinde lale olmayı ister. Ayrışmak ve özgün bir biçimde hayat yaşamayı ister. Şahsi düşüncem sıradan olmayıda güzel bulmakta. Toplum içinde sivrilip marka olmak evet çekici gelebilir, olanada yapmak isteyenede saygımız sonsuzdur demek istediğim böyle olacağız diye kendimizi yıpratmaya gerek olmadığı düşüncesindeyim. Eninde sonunda bu ömürde bitecek. Öleceğiz. Özel olacağım davasına hiç olmakta var bu hayatta. Dünya bir gün dostlarım o da bugün. Oysa hepimiz özeliz. İşimizin ve toplumdaki yerimizin önemi yok.
Murat
Dünya denilen bu çukur iyi bir yer değil dostlarım. İnsanlara, mekanlara, geçmişe, anılara, gerektiğinden fazla özen ve değer göstermeyiniz. Günün sonunda emeğiniz ve kırıklığınızla dımdızlak kalırsınız. Güzel bir yaşam için kendinize odaklanın. Bunu bazılarınız bencillik olarak adlandırabilir. Ben buna şahsi değerlilik diyorum. Yani kendimce tabi. Kişiler şahıslar hayatımızda kalıcı değil zaten hayatın kendisi kalıcı değil. Bu çukurda yaşadığımız ve yaşayacağımız şeyleri çok abartıyoruz ve bu durum hayatımızı zevkle değil telaş içerisinde yaşamamıza sebep oluyor. Yolculuk yaparken bir yere yetişmenin derdine düşüp doğanın güzelliğini unutuyoruz mesela. Bu basit bir örnek. Ortalama ömrümüz 70-80 sene bunlar tabi biraz iyimser rakamlar olduğunu düşünüyorum. Hayat mutlu olmayı bekleyecek kadar uzun değil.
Murat
Bir garip kuşun kanadında hayalim, diyar diyar gezmekte. Düşerse ocağına damlada olsa, sakla koynunda düştede kalsa. Düştüğünde düşler insan yarımda kalsa.
Murat