Mehmet Musab Yerleşmiş
@Musabyerlesmis
Neandertal insanının rekabetten kaçmaya çalışmış olması mantıklı görünür: birkaç kötü deneyimden sonra daha avantajlı avlanma alanlarını istilacılara bırakarak şartları o kadar elverişli olmayan bölgelere taşınmış olabilirler. Ancak bu şekilde, popülasyonları giderek daha fazla parçalanmıştır ve yeterince yiyecek bulmak ve üreyecek bir eş bulmak giderek daha zor hale gelmiştir. Kesin olarak söylenebilecek şey, uzun vadede en gelişmiş kültüre, yani soğuğa karşı daha iyi korunma, daha İyi avlanma sistemleri ve daha verimli bir sosyal örgütlenme gibi, kendini daha iyi araçlarla donatmak için gerekli bilgiyi daha iyi geliştirip aktarabilen kültüre sahip olan grubun galip geldiğidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tarih öncesi zamanlarda kimse hareketsiz bir hayat sürmezdi, bundan dolayı erken sapiens'lerin ihtiyaçları da bizimkinden daha yüksekti. Ancak Neandertal insanı bütün rekorları kırdı: Sorensen ve Leonard'ın hesaplamalarına göre, avlanmaya çıkmasa bile 4000 kilokaloriden fazla tüketirdi ve bütün gün avlananlar 6000'i aşardı. Daha net söylemek gerekirse, bir kilo et 2500 kilokalori içerir, yani ortalama bir Neandertal insanı günde birkaç kilo ete ihtiyaç duyardı. Bu tüketim seviyeleri ile Neandertal toplulukları ancak her gün büyük miktarlarda yiyecek tedarik ederek hayatlarını sürdürebilirlerdi. Gerçek şu ki, topluluğun bütün üyelerine her gün sapiens popülasyonlarına kıyasla çok daha fazla et sağlamak zorunda kalmak, uzun vadede rekabeti sürdürülemez hale getirebilecek bir dezavantaj oluşturur.
Dişlerin kimyasal bileşiminden, ne tür bir beslenmenin yaygın olduğu anlaşılabilir. Neandertal menüsü et içeriyordu, hatta neredeyse sadece et içeriyordu. On binlerce yıl boyunca et tedarik etmek oldukça kolaydı; Neandertal insanı çoğunlukla ren geyiği, gergedan, büyük geyik ve mamutların bulunduğu Orta Avrupa'nın soğuk bozkırlarında yaşardı. Ancak iklim bilimciler bize 120 bin yıl öncesinden başlayarak sıcaklıkların arttığını, çevrenin değiştiğini ve kısa gövdeli bitkilerin yerini ağaçların aldığını söylüyor. Bu yavaş ve kademeli bir süreçti, ancak çevrede radikal değişikliklere yol açtı. Ormanlarda geyikler ve alageyikler veya tavşanlar gibi daha küçük hayvanlar yaşar; onları avlamak daha zordur ve başarılı olunduğunda bile sonuçlar mevcut kalori açısından mütevazıdır. Diş minesi ağır bir şekilde meydana gelen bu krizin sonuçları hakkında bize bilgi verir; Neandertal dişlerindeki mine tabakası binlerce yıl boyunca, çok ince hale gelene kadar azalır, bu da yetersiz beslendikleri anlamına gelir.
Shanidar 1 ayrıca hayatının son döneminde yürümesini engelleyen dejeneratif bir kemik hastalığından muzdaripti ve sağ kolu görünüşe göre kol kemiği seviyesinden kesilmişti (bu, belgelenmiş en eski cerrahi müdahale olabilir). Bu kadar çok felakete rağmen bu kadar uzun yaşadıysa, bu birilerinin onunla ilgilendiği anlamına gelebilir. Shanidar 1 gibi vakalar ve ondan önce Dmanisi ve Sima de los Huesos'taki vaka lar insan ırkında bireylerin birbirlerine baktıklarını gösteriyor. Jean-Jacques Hublin, insan ırkının ayırt edici özelliklerinden birinin tam da merhamet olduğuna inanır Belki de akrabalık bağının bile söz konusu olmadığı topluluk üyelerine yardım etme eğilimi, aralarında o kadar güçlü bağlar olmayan diğer gruplarla rekabette önemli bir faktördü.
Aslında, tam da ahşap hızla bozulduğu için, mesafeli savaş tekniklerinin ne zaman geliştirildiğini bile bilmiyoruz. Ancak Homo sapiens tarafından işgal edilen yerlerde, belirli bir dönemden itibaren, yani aşağı yukarı 80 bin yıl öncesine ait, muhtemelen mızrakların veya okların tepesine takılan taş uçlar buluyoruz. Bu durumda sapiens Afrika'dan çıktığı sırada, uzaktan savaşmak için silahları vardı. Neandertal insanının yerleşimlerinde bu tür sivri uçlara hiç rastlanmadı; bu da kol kemiğinin yapısıyla birlikte göz önüne alındığında, Neandertal insanının farklı ve daha az etkili stratejilere başvurduğunu düşündürür... Shanidar(dokuz Neandertal insanının aşağı yukarı eksiksiz iskeletlerinin bulunduğu yer) 3'ün sol dokuzuncu kaburgasında, keskin bir şeyin neden olduğu ve kazara düşmeyle uyumlu olmayan bir yara bulunur. Tek muhtemel açıklama, Shanidar 3'ün "düşük kinetik enerjili" küçük bir uçla, yani bir ok ucuyla vurulmuş olduğudur.