Ayşe

Sevmediğim şeyleri bana sevdirmek için zorlarsan seni de sevmem.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Telaşlı bir kalabalığın ortasında ayak üstü konuşuyoruz. Tadına varamadan telaş içinde yaşayışın ağrına gitmez mi zamanın. Konuşmadan sadece sulamak bitkileri, kitapların sayfalarını sadece çevirmek ve hızlıca içilen kahveler. Hayat zor, mutlu edecek ve değerli hissettirecek şeyleri kendim yapmak zorundayım. Kahve içerken mumu yakıp kitap okumayı severim. Kahve içmeyi bile romantize etmeyi severim. Kendime yaptığım ufak şeylere biçtiğim anlamlarla ve gösterdiğim çabayla kendime değer veriyorum. Hayat ısrarla yorucu olmaya devam etsede kendi dünyamda kendim için çırpınıyorum. Ben böyle varım ve en azından kendimi duyuyorum. Yeterli...
Her yolcu yolunu içinde taşır Bir gölgeyle kaybolsan da gecede Sesin kalır deli rüzgarların ulaşır.
Suskun gece çiçeğim Gurbete düşmüş gece Yüreğe su veren giz Ayrılıklar sürdükçe
Ertelediğimiz sözcüklerle konuşabilirsek Dinginliğe benzer bu sessizliği..