Kavga ederiz.
Küfür ederiz.
Bağırırsın.
Küserim.
Sen küsme, bana sarıl.
Ve benim sırtımı dayayabileceğim bir duvarm yok. Gölgesinde dinlenebileceğim bir omuzum da yok. Korkuyorum,
bana sarıl.
Bu şiir burada biter.
Ne tek bir harf yazılır üzerine, ne silinir içinden bir harf.
Bu şiir hastane olur,
Yoğun bakım olur,
Yara bakım olur,
Azrail olur...
“Aslında çok açıyor da belli etmiyorum.”