Mustafa Çiçek
@MustafaCicek
Şu anda okuduğu kitaplar
3000 ruble alan bir solhoz işçisinin duygu ve ihtiyaçları, evi, rahatlığı, sıkıntısı ile 80000 ruble alan bir parti üyesinin duygusu ve ihtiyaçları birbirinden çok ayrıdır. İşçi belki hayatı boyunca tulumu ile gezerken, parti üyesi hayatı boyunca kravatlı dolaşır. Aslında birisinin son tahlilde mutlak tüketici, öbürünün ise üretici olması Marksizmin temel dünya görüşü ile çelişir. Çünkü Marksizmin insan tipi, üretim ve tüketim aracıdır.
Reklam
1935 yılında bütün Sovyetler Birliği'nde 43 milyondan daha az mûdi yoktu. Bunlara %8-10 faiz verilmekteydi. Artık Marksizmin faize karşı olduğu tamamen bir fanteziden ibaret kalmıştı.
Kapitalist bir toplumda burjuvazi kâr ve kazanç için, işçiler aç kalmamak için çalışır; komünist toplumlarda ise yoldaşlar, kamplara sürülmemek ve polis ile jandarmanın copları altında kalmamak için çalışırlar, üretime katılırlar.
Devlet mülkiyetinin merkezi bir planlama ile ekonomik sektörlerin her kesimini denetlemesi, yönetmesi bir sürü zorlukları, başarısızlıkları doğurmuştur. Bunu patates üretiminde daha açık müşahede etmekteyiz. Patates üretiminin beklenenin çok altında randıman vermesi üzerine Sovyet yöneticileri patates üretiminin %3'ünü özel aile ve şahıslara vermeyi düşündüler ve öyle yaptılar. Kısa zaman sonra ortaya çıkan sonuç korkunçtu: Çünkü özel şahıs ve ailelerin %3'lük topraklarda ürettikleri patates, devletin kontrol ettiği %97'lik topraklarda elde edilen üründen fazlaydı. Yine Kolhozlarda ilk uygulama yılları ile bugünkü durum arasında çok farklar vardır. Katı devlet mülkiyetinin ekonomiyi çökerttiğini gören Sovyet yöneticileri ekim alanlarının bir kısmını özel köylü ailelere dağıtmışlardı.
Dünyada bugüne kadar gözlenen hiçbir sosyalist ve komünist uygulamanın temelinde bilimsel ve tarihsel anlamıyla Marks'ın anladığı ve savunduğu teorilerin yatmadığını görürüz. Belki de somut verilerin ve sosyal gelişmelerin Marksizmi yanlışlamasının ilginç belgesidir.
Reklam