Düşmesiyle, kalkmasıyla, kaygısıyla, kırılganlığıyla, yarasıyla, yasıyla hiç kimse her zaman dimdik yürüyemez, dümdüz ilerleyemez. Yoldan da çıkılır, tekrar yola da girilir. Her nefeste bir şeyler olur, bir şeyler biter. Çünkü insan olmak bir inşa sürecidir, bitmez bu tadilat.
Kadın olsun erkek olsun, diğeri mutlu olmadan kendisinin mutluluğunun uzun sürmeyeceğini bilir.Eşinin mutlu olmasını, kendi mutluluğunun teminatı olarak görür.