Korkudan sigara almaya çıkamadığım günler yaşadım.
Güvenimi yitirmiş, kafam karışmış, elim ayağıma dolaşmıştı… Herhangi şahıs ya da olayla ilgisi olsa onu çözmek için ölümü göze almış haldeydim…
Korkunun tedavisi olduğuna inandığım şeylerdi korkularımın nedeni. Sevmek, güvenmek, dostluktu beni korkutan. Bunlar da beni korkutuyorsa nasıl iyileşecektim? Her şeyi bildiğim halde sevecek, güvenecek, inanacaktım.
Her şey olacağına varır diye düşünen biri tarafından bir gün daha, bir kez daha sınanıyordun, farkında olmadın. Severken yaşamımın nereye gideceğini merak ettim. Sevdiklerim ne dese inandım, nereye dese gözlerim kapalı gittim. Beni götürdükleri yerlerde kendimi kaybettim…
Duyduklarım ruhumu yasa boğdu.
Gördüklerim kalbimi yaktı,
yaşıyordum, üzerime toprak atılıyordu…
Sevmeyi bıraktım…
İyileşecek miyim? Allah bilir…
m.c.d