"Sandım ki kalbim yerinden çıkacak bu dünya hengâmesinde!
Ben yunus değilim, bu tufan beni yutar.
Ben ibrahim değilim, bu ateş beni yakar."
“Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı.
Kim bilir sesini gökyüzü sanan kuşlar bile vardır.” 🤍🔗
Sait Faik Abasıyanık
Nasıl bir bütünüm seninle kimse bilmez
Ellerin tamamlar ellerimin eksikliğini
Bir ışık düşer yalnızlığıma gözlerinden
Gökyüzü yıldız yıldız anlatır geldiğini..
Ne güzel nehirlerle paylaşmak güzelliğini
Yağmur yağmur serinlemek senden akan sularda
Gecenin bir yerinde apansız seni kaybetmek
Sonra yine sen olmak en güzel uykularda
Sen olmak,dev adımlarla sana yaklaşmak
Vahşi ormanlarda nasıl koşarsa yaralı bir ceylan
Seni aramak,öylesine kan ter içinde sana koşmak
Sana koşmak,seninle dağlar,denizler aşmak
Boşuna değil yokluğunda her gün bir kez öldüğüm
Ya sende başlar, ya da sende biter bütünlüğüm🤍🔗