Ekranlarımızı zamanında karartmayı bilmeliyiz; ruhlarımız kararmadan önce, televizyonun simülasyon dünyası bizi de bir kurban-kahraman kılmadan önce.
Ekranın kararması, ruhların kararmasından iyidir.
Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir Zümrüdüanka’ydın, elim tüylerine değdi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n’olur takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.