Mustafa.y

Sevmek, insanın en büyük acısıdır. Sevmek, bizi onaran, acısından bile haz aldığımız belki de tek incinme bütün hüznü, iyimserliği ve ikircimine karşı, sesimizin en duru aktığı yataktır.

Reklam

Mustafa.y

Birimizin kalbi ötekinde acı Şu farkla yaşıyoruz aynı kaderi: Sen, yaralarını gösteriyorsun Kimliğini sorduklarında; Ben, kimliğimi gösteriyorum Utancım sorulduğunda ...

Mustafa.y

Yalnızlık ... Seni bir gün biz seçeceğiz. O zaman güzel olacaksın.

Takip Önerileri

"Yine de bir insan sıcaklığının yerini hiçbir şey dolduramıyor. Garip değil mi, yaşadığı acıları bile özlüyor insan: Çocukların çarpıp çıktığı kapılardan giren ayazı; karısının, tüm İncelikleri diplere çeken sesinin o buzdan burgacını; bir bunaltı, bir karabulut gibi odaları basan babasını; bütün yönleri kendine çevirdikten sonra dönüp giden bir kızın insanın boğazına attığı düğümleri; yalnızca çıkar için bile olsa kapıların çalınışını; sevgiyi daha ilk adımda örseleyen kaba içtenliği; bir yalanı gizlemekten çok açık eden kaypak gülüşleri; insanı ateş üstünde bırakıp kaçan korkuyu; her yeni olanakla yeni bir kimlik edinen oynaklığı; camlarını kırsa da birinin sana taş atmasını. .. İnsan geçmişe gülümseyerek bakıyorsa, başka bir umarı kalmadığındandır. Avucumuzdan usul usul sıyrılan dünyayı son bir çırpınışla sevmekten başka ne gelir elimizden. Yoksa insana acısını özleten bir gerçeklik, gerçekte ona verilmiş bir cezadır."

Mustafa.y

"Cezası ne olursa olsun insan düşündüğü kadar özgürdür."