Mustafa.y

Mustafa.y
@Mustyfa
25 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
@Mustyfa·
·
sabitlendi
Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...Yalnızım Ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi karanlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...Sularım toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle? Şükrü Erbaş
Reklam
"Elbette biliyorum Birgün parmak izimi Ben de bir mezar taşına basacağım Yine de bütün kalbimle, ağız dolusu Göz yaşları içinde şunu söyleyerek gideceğim İnsandan başka cehennemim olmadı. İnsandan başka cennetim olmadı...' Şükrü Erbaş
Alıntı
sitem
Ben ona sıkıntılı güz günlerinde Yedi renkli yaz yağmurları dilemiştim Kırmak istememiştim duygu filizlerini Büyük bir ustalıkla susturup içimdeki uğultuyu Rüzgarımı olanca yumuşaklığıyla salmıştım üzerine İncinmesin diye tek Acıyı bile ters yüz eden İncelikli bir gülümsemeyle yüzümde Ben ona gittikçe soğuyan zamanlarda Sıcacık bir sığınak olayım istemiştim İnsanlar içinde üşüdükçe Güvenle gelebileceği Kuşların kanatları neden vardır? Bir insan neden ağlar yarı yaşına gelince? Bulutlar gökyüzünün yükü müdür, süsü müdür? Tutsağı mıdır rüzgarın, sevgilisi midir? Konuşayım istemiştim bir yüreğin dilince Yanıtı olmayan sorularda boğmak istememiştim Ben ona sabah olamasam da Dingin bir ikindi olayım istemişimdir Herşeyin usul usul durulduğu saatlerde gelsin Yüzünde uçuk bir gülümsemeyle Yaslasın yorgunluğunu gövdemin yaşlı çınarına Serip üzerine yapraklarımın ağırlıksız yorganını Dinlendireyim istemiştim Üşütmek istememiştim.
Şiir
Senden
Bir zaman lâle de sendin bize, peymâne de sen, Bağda ırmaktın akan, bahçede rüzgârdın esen. Göl sanırdık ne zaman dalsak ela gözlerine, Seyrederdik seni günlerce gülistan yerine. Saçlarındaydı bütün tılsımı binbir gecenin, Seher alnında, şafaklar gülüşündeydi senin. Aramazdık gece mehtabı yüzün parlarken, Bir uzak yıldıza benzerdi güneş sen varken. Ezelî şi'rinî yazdıkça tabiatte bahar, Düşünürdük ki tabîatte olan, sende de var! Ve bilirdik ki tabiat, süzerek cevherini, Toplamış sende açık, gizli güzelliklerini. Daha kuvvetli görürdük seni hilkatten de, Onda kaybettiğimiz sırrı arardık sende... O zaman sende bulurken biz ömür menbaını Ansızın sardı adem rengi o cennet bağını. Her geçen yıl, o güzellikleri senden çalarak, Serpiyor yerlere bir gül gibi yaprak yaprak... Seni has bahçeler üstünde görürken daha dün, Bizi hayran ediyor saksıda bir gonca bu gün!
Şiir
Herkesin başkasını konuştuğu bu aynalar pazarında seni kimselere söylemeden öleceğim. Şükrü Erbaş
Alıntı
Reklam