Berivan k.

"İçim içime sığmıyor... Oraya varabilecek miyim bilmiyorum ama çok heyecanlıyım. Sana gelirken yüreğim sanki yerinden çıkacakmış gibi oluyor. Ben sana vurgunum! Sana seni nasıl sevdiğimi, yüreğimin senin vuslatınla nasıl yandığını anlatacağım. Sana geleceğim ve sende kalacağım." 3.2.1…
Reklam
Rabbim, ben sana ettiğim dualarda hiç eli boş dönmedim. Kimi zaman istediğimi verdin, kimi zaman sabretmeyi öğrettin. Ben bir kapının kapandığını sanırken sen benim için daha hayırlı kapılar açtın. Gecenin en sessiz vaktinde dökülen gözyaşlarımı da bildin, içime attığım sözleri de duydun. Ne zaman çaresiz kalsam bir çıkış yolu gösterdin, ne zaman yorulsam gönlüme ferahlık verdin. Bazen beklettin ama asla unutmadın, bazen geciktirdin ama en güzel vakitte nasip ettin. Bugün dönüp geriye baktığımda anlıyorum ki, kabul olmadı sandığım nice duam aslında beni korumak için ertelenmiş. Bu yüzden ne kadar zor olursa olsun umudumu kaybetmiyorum. Kalbimde taşıdığım her duayı sana emanet ediyor, hayrını senden bekliyorum. Sen yeter ki beni rahmetinden mahrum bırakma, gerisini gönlüm huzurla bekler.
"Ey aksam! Bir kavuşma biriktirdim yoluna, vaktini bekliyor..💛
"İnsan hayra dua eder gibi şerre dua eder. İnsan çok acelecidir!" (İsrâ/11)
🪶Havf ve Reca( Korku ve Ümit) Bunlar bizi frenleyen iki dizgindir. Bunlardan hangisi ötekine üstün gelirse kul yolda kalır. İkisinin denk olması lazımdır. O yüzden insan korkusu artınca ümide, ümidi artıp rahatlık çökünce korkuya sarılmalıdır. Korku galip geldiği zaman kulu umutsuzluğa düşürür. Ümit arttığı zaman amelleri eksik yapmaya, boşlamaya başlar. Müminin ummasıyla, korkması tam denktir. Bazen öyle bir rahatlığa kapılırız ki, mutlulukları en zirvede yaşayabildiğimiz anlar da Allah'a yönelişimizde boşluklar oluştururuz. Bu sürekli devam ettikçe ruh aradaki mesafeye alışır.Korkuyu en zirvede yaşayan kişi de Allah'ın sürekli cezalandırdığını düşünerek affedilmeyecek şeyler yaptığını düşünüp kendini sürekli suçlu hissederek köşe bucak kaçar. Varamadan kalbi ve ruhu uyuşur. İşte bu iki halin de fazlası yolcuyu yolundan eder. Gülerken Allah ile, ağlarken Allah ile olup hem korkan hem ümit eden hale bürünecek şekilde niyet eden kişi yorulmadan, sarsılmadan hakiki merhamete ulaşır...
Reklam