Maalesef her insanı bir denetçi ya da bir hakim olarak algılama alışkanlığı çok yaygın bir alışkanlıktır; hayatı önemli derecede zorlaştırıyor ve davranış özgürlüğümüzü kısıtlar.
Sevgi sorununu ancak, kadınlarının eşitliklerini hâlâ ispatlamak zorunda oldukları bakış açısını aşmış olan insanlar çözebilir. Eş degerlilik ise doğaldır. Ayrıca söz konusu insan için eşit değerde olduğunu sürekli olarak ispat etmek zorunda olması zararlıdır. Bu kötü durum kültürümüzün hatalarından biridir ve bize gelecek için bir görev oluşturmaktadır. Çok eski zamanlardan birinde biri savaşı icat etmiş olmasaydı kadının eşitliğinden hiçbir zaman şüphe duyulmaya başlanmazdı. Savaş için gerçekten erkekler daha uygundur. Kadınlar ise başka şeyler için daha uygundur.
İnsanlar için tek mutluluk başarılmış bir eylemdir. Bu mutluluğu,her ne kadar insanları teşvik etmek için kullanılabilse de "zevk" yani bencil haz ile karıştırılmamalıdır. Sevinç ve mizah her çocuk için neredeyse vazgeçilmezdir.
Odipus kompleksi yanlı bir gelişimin başlangıcı değil sonucudur. Nazikçe davet edildiğini hissetmeyen bir çocuk kendisini düşman bir ülkede yaşar gibi hisseder. Çocuk isyankâr,terbiyesiz ve ukala davranır ve genellikle onun asosyal olduğu düşünülür, hâlbuki o aslında ona düşmanca gelen bir çevreye uyum sağlar.