İbrahim
@Mutlu1907
27 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
"Gerçekten Evgenia, bazen kaybolduğumu hissediyorum.
İnancım sarsılıyor. Doğruluğundan emin olduğum düşüncelerin hayat karşısında paramparça olduğunu görmek çok yıpratıcı. Karanlığın ortasında buluyorum kendimi. Doğru neydi, yanlış neredeydi, hakikat hangisiydi, bilemiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Meyhanenin dar koridorunu geçerken Safiye Ayla'nın sesi giderek daha çok duyuluyordu. "Gece kapladı her yeri /
Keder sardı dereleri / Esmerim vay vay / Düşman değil sevda açtı sinemdeki yareleri / Vah benim garip gönlüm."
"Sevinç çığlıkları değil bunlar, acı dolu haykırışlar .. . Batan gün kana benziyor / Yaralı cana benziyor / Esmerim vay vay / Ah ediyor bir gül için / Şu bülbül bana benziyor / Vay benim garip gönlüm .. . "
Hiçbir zaman yitirmedim o utangaçlik duygusunu. O duygu beni güçlü kıldı, o duygu sayesinde yeniden hayata başlayabildim, onun sayesinde iyileştim
Sanırım olduğumdan daha iyi biri zannediyor beni, daha olgun, daha güçlü. Ama değildim, herkes gibiydim, belki herkesten daha zayıftım, çünkü herkesten daha fazla yaralanmıştım