Muzaffer Aşkara

Muzaffer Aşkara
@Muzafferaskara
Özlem öyle olur ki, sanki dünyanın ortasında, her şeyi anlamsız kılan bir boşluk uzanmakta; gelip, özleyenin de içinden, bir kesit gibi, geçmektedir. Özleyen, bunu duyduğunda, bütün dünyaya sanki bir sisin ardından bakar gibi olur: bir şeylerin olması, ne gereklidir ne de anlamlı — boşluk, uzanır, her şeyin —dünyanın, özleyenin— içinde... Özlem, her şeyi kaplayan boşluktur.”
Reklam
Özlem, örneğin, işitmeyeceğini bildiğin birisine - yalnızca ona; ama, kendi kendine- "Neredesin?" diye seslenmendir.