Mvrs

Meşgaleleri falan yoktur; dört bir yana koşturur, hiçbir yere yönelmezler. Bu evrenselliğin altı boşluktur, duygudaşlıktan eser yoktur.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Gözünün feri sönmüş herkesin, kimsenin huzuru yok," diye devam etti Oblomov. "Herkes içindeki endişeyi ve kederi bir diğerine bulaştırıyor, histerik şekilde bir şeyin peşindeler. Hem kendileri hem de başkalari için dürüst ve faydalı olsalar keşke."
Alıntı
Bunlar gerçekten de canlı, uyanık insanlar mı? Sadece gençler de değil, yetişkinlere de bak. Toplanırlar, birbirlerinin karnını doyururlar. Misafirperverlik, iyi yüreklilik, karşılıklı sevgi yok! İşe gider gibi neşesiz, soğuk bir şekilde akşam yemeğine, akşam eğlencelerine giderler. Aşçıyı, salonu överler de el altından milletle alay edip atıp tutarlar. Bir önceki gün yemekten sonra, o sırada bizimle birlikte olmayan kişiler hakkında atıp tutmalar bana işkence etmeye başlayınca ne yapacağımı bilemedim, neredeyse masanın altina girecektim: "Şu da aptal. Bu küfürbaz. O hırsız. Öteki komik." Nasıl hakaretler ya bunlar! Bunları da birbirlerine 'Sen bir dışarı çık da senin hakkında neler söyleyeceğiz,' diyen bakışlarla anlatıyorlar. Böyle yapacaksanız, neden bir araya geliyorsunuz? Neden bu kadar sıkı tokalaşıyorsunuz?
Alıntı
Hayatmış! Aman ne güzel hayat! Ne bulacağım ya ben orada? Mantığımı ya da manevi yanımı tatmin edecek şeyler mi? Bütün bunların etrafında döndüğü merkeze baksana. Böyle bir merkez yok bile. Derinlik diye bir şey yok, seni can evinden vuran tek bir şey yok.
Alıntı