“.. ‘Senin, duyan bir bebek olarak bunu bilemeyeceğinden korkuyordum. İşitme engelli babanın seni nasıl sevdiğini bilemeyeceğinden korkuyorum.’ Sonra gülümsedi. ‘Annen Sarah ise endişeli değildi. O senin annen olduğunu söylüyordu. Bunu bileceğini, anlayacağını.. Ağzıyla konuşmasına gerek olmadığını.. Elleriyle konuşmasına gerek olmadığını..’ ..”