“.. Babam tam bu noktada sözlerine ara verdi, o günleri anımsarken elleri sürekli kucağındaydı.
Elleriyle hüznünü belirten işaretler yaparak, “Dünyayı işiten insanlar yönetiyor’ dedi.. “
Sessizliğin Sesi’nin konusu çok ilgimi çekti. Satırlara o dökülenleri samimiyetle anladım ki kafa salladım. Bazı yerlerinde gözlerim doldu, bazı yerlerinde iç çektim. Okuyup empati yapmak için güzel bir kitap. Ortak dertler çıkartıp içlenmek ya da şükretmek için güzel.. Bence herkes okumalı. Daha 40.sayfada olmama rağmen çok hoşuma gitti. Minnoşumdan gelen bu hediye kitabım için minnettarım. Okudukça düşüncelerimi yazabildikçe burada paylaşacağım.