kuru çiçekŞiir
Koparıp aldılar onlar seni benden
Yuvandan ve yaşam pınarından uzak
Beklediler yaşamanı bir de senin
O tozlu ve bakımsız kitaplarında
Sana yaşarken değer vermediler
Öldükten sonra mı olur değerin?
Nerde o sendeki güzel yapraklar
Artık topraktan bile kara yüreğin
Yalnızsın artık nerde o güzelliğin?
O güzel renklerini kime gösteresin?
Mutsuzsuz artık, ne gülersin ne oynarsın
Renklerinden arınmış, kurumuş kalbin
Dokundukları zaman sana kırılıyorsun
Ve yine seni kırılganlığın için suçluyorlar
Onların eseri değilsin gibi davranıyorlar
Yine onlar için önemsiz oluyorsun
Oysa burda sana ne önem verirdik
Oyunlar oynardık. Güneşlenirdik
Mutlu olduğun zaman açardın çiçekler
Artık ne çiçeksin ne mutlusun…