Bu Japon’ların kafası vallahi normal çalışmıyor. İşlesenize normal bir cinayet! Hep bir gizem, hep bir olağanüstücülük. Ama olmaz, o zaman bu kadar tatlı gelmez, doğru. Tatlı derken evet, cinayetlerden bahsediyorum. Biz polisiye severler için iyi bir cinayet çok tatlıdır. Sue Grafton polisiyedeki adalet için söylemişti galiba “yemekten sonra yenen bir tatlı gibidir ve o tatlı muhakkak yenir” diye ama bence de polisiye, yemeğin yendiği o sofranın kendisi. İçindeki bu gizem ve sırlar da olsa olsa yemekteki birbirinden lezzetli baharatlar. Tatlı olarak bir cup vanilya kremalı adalet de fena olmaz elbette.
Kitapta birbirinden güzel dokuz öykü var. En sevdiğim öykü “Cenaze Lokomotifi” oldu Tüm öykülerde işlenen suçlar ya bir hayalete veya doğa üstü bir varlığa bağlanmış ama öykülerin sonunda hepsinin de insan eseri olduğu ortada. Zaten en büyük canavar da insanoğlu değil mi? Bize hayalet ya da canavara ne hacet? Gizem, muamma, kapalı oda cinayetleri, kaçış, sırlar ve biraz da aşk. Evet evet, aşk bile var. Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biriydi #ginzahayaletivediğergizemöyküleri
İthaki Yayınları] nın #japonklasikleri serisi nin her birini çok zevk alarak #okudumbitti
İthaki Yayınları] #ithakijaponklasikleri #keikiçiosaka #ginzahayaletivediğergizemöyküleri #japon #japan #japonya #polisiye @polisiyeokuyankadinlar #polisiyeroman #polisiyekitaplar #polisiyeyazarlar #polisiyeöykü #polisiyeedebiyat #kitap #kitapönerisi #kitaptavsiyesi #kitapsevgisi #okudumokuyun #bujaponlarbirharika #book #bookstagram #booklover #booknerd #bookaddict #bookphotography #bookblogger