Birçok büyük adam sana seslendi: Kendi aslına dön! İç sesini dinle, hakiki duygularını izle. Sevgiyi yücelt! Sense sağırdın, çünlü bu sözlerin anlamını ve duygusunu yitirdin.
Yanlış mı düşündüğünü, sormadın kendi kendine, ancak komşunun buna ne diyeceğini sordun kendi kendine ya da doğruluğun sana kaç paraya patlayacağını. Bunu, küçük adam, sordun kendi kendine, başkaca hiçbir şeyi sormadın.
Ama anlamadığım şey, bataklıktan çıkmak için bunca çile çektikten sonra, niçin hep daha berbat bir bataklığın içine gömüldüğün. Sonra, yavaş yavaş, el yordamıyla ve dikkatlice etrafı gözlemleyerek, neyin seni köleleştirdiğini buldum: Sensin, kendi kendinin köle tüccarı! Gerçek o ki, senden başka kimse, senin köleliğinden sorumlu değil. Başka kimse değil, diyorum!