Dünyada ikinci derecedeki bir rolü kendime yakıştıramıyor, bu nedenle de ikinci olmaktansa sonuncu olmaya seve seve katlanıyordum. Çünkü ya kahraman ya da çamur vardı; orta diye bir şey yoktu benim için.
Bir kitabı bitirdikten sonra kapağını kapatıp, eğik durmaktan yorulmuş boynunu arkaya yaslamak ve içinden çıkmış olduğun dünyayı gözden geçirmek... Dünyanın en güzel hislerinden biri.