Carmén.
@Mystique
Aslında ben bir, ölüyüm.
Tabutumu kemiriyor düşüncelerim.
2 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
C's.
Her insan bir cehennem taşır içinde, ve bazen o cehennem, içindeki en karanlık mevsim olur.
İçsel cehennemde yanmayan bir ruh, hayatta ne kadar var olabilir ki? Belki de gerçek cehennem, hiç yanmamakta, sadece beklemekte gizlidir. Zamanın hüsranında kaybolan bir Arthur'un, cehennemi belki de hep göğsünde taşımasıdır; kimse, içindeki bu ateşi göremez. Tıpkı her gün sokakta yüzlerini gördüğümüz ama içlerindeki ateşi görmeyen bizler gibi.. Cehennem'den Bir Mevsim'i okurken önce Arthur'un göğsündeki ateşi gördüm sonra kendiminkini, ruhumun en derin köşelerine dokunan bir yankı gibi hissettirdi sözleri .. Her sayfa, içimdeki karanlıkla yüzleşmemi sağladı; bir varlık değil, kaybolan her şeyin yankısıydı. Kitap, yalnızlığın sadece bir boşluk değil, varoluşun ta kendisi olduğunu hatırlattı. Her kelime, içimde garip bir huzursuzluk uyandırırken, bir çığlık gibi yankılandı. Sanki bir zamanın içindeki çöküşün, soğuk bir kışın ortasında varlık bulduğuna tanıklık ettim. Karanlıkla aydınlık arasında sıkışmış bir ruhun çırpınışıydı. Ve ben, sonunda şunu fark ettim: Cehennem, bir yer değil, sadece içimde bir yerdi...
-Mystique's.