Aslında babalarımız bizi severdi, babam konusunda bundan eminim, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı. Onlara da hiç kimse bunu nasıl yapacağını göstermemişti. O garip zırhı ancak torunları aşabiliyordu.
Babalar hakkında yazmak daha zordur.
Belki de anenizle aranızda görünmez bir göbek bağı varlığını çocukluğumuz boyuncaz sürdürdüğü içindir; anne hep yanınızdadır, öğle yemeğini hazırlar, hastayken size o bakar, elini alnınıza koyar; anne, içinde yüzdüğünüz hava gibidir.
Baba bambaşka bir şeydir.
.." yaşayanlar ölülerin gözlerini kapatır, ölüler yaşayanların gözlerini açar. "
Neden hiç kimse başkalarının ölümüyle ne yapmamız gerektiğini öğretmez?
Neden kimse bize nasıl ölündüğünü, nasıl ölmemiz gerektiğini öğretmez?