Ayşe öztürk

Ayşe öztürk
@NaReAySe
"Ne tuhaf!" diye mırıldandı. "Bir gün gelip de bu odayı seveceğim aklımın ucundan geçmezdi. Fakirdim, yakacak odunum, odamı aydınlatacak bir lambam yoktu, ama hürdüm! İstediğim zaman dışarı çıkabiliyor, istediğim zaman evime dönebiliyordum.Ya şimdi? Hapishane canavar gibi ağzını açmış beni yutmaya hazırlanıyor. "
Sayfa 311·Kitabı okudu
Reklam
Bu kokuşmuş, sefalete göz yuman, dolandırıcıyı, alçağı, tefeciyi koruyan sistemin bekçilerine mi gidip teslim olacağım?... Kendileri milyonlarca insanı mahvediyorlar ve bunu da fazilet sayıyorlar... Onlar beni anlayamaz. Anlayamadıkları için de alay edicekleridir.
Sayfa 309·Kitabı okudu
Tanrı'ya inanmasaydık acılara nasıl dayanırdık? Bize merhamet ve yardımlaşma duygusunu veren kimdir? Tanrı'ya inanmayan büyük acılara katlanamaz, çıldırır!
Sayfa 253·Kitabı okudu
Arkamdan koşup geleceğini biliyordum, çünkü sen sadık bir dostsun. Ah, yüreğimdekini sana boşaltabilseydim! Fakat bu sana da acı vermekten başka bir işe yaramaz. Ben öyle bir hastalığa yakalandım ki kimse, evet kimse bana yardımcı olamaz.
Sayfa 246·Kitabı okudu
Ne tuhaf bir dünyada yaşıyoruz... Kötülük yapmak kolay, fakat iyilik yapmak zor.
Sayfa 228·Kitabı okudu
Reklam